Beveiligd: BOOS!

Tags

boos, relatie

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Hmmm…en welke tester ben jij?

Tags

testen, testers, werk

Testers komen in alle vormen, soorten en maten, maar ze zijn best in hokjes te plaatsen…

[sarcasme/ironie/cynisme alert!]

1. De TMap fundamentalist

Hoe te herkennen? De TMap fundamentalist is te herkennen aan het getatoeëerde “interactieve model” op zijn of haar voorhoofd. Verder weet de fundamentalist prima hoe de theorie is, maar blijkt de werkelijkheid altijd net iets te weerbarstig, waardoor zijn werk nooit echt af is.

Waar in het wild? In een hoekje, bladerend in TMap Next. Orerend tijdens de lunch, te herkennen aan met ogen draaiende collega’s.

Hoe er mee om te gaan? Negeren. Vriendelijk lachen en beheerst weg lopen. Geen oogcontact maken, voor je het weet krijg je de uitgebreide versie van hoofdstuk 16.4.8.2 te horen.

2. The Mad Professor

Hoe te herkennen? Heeft een uitgebreid, maar dan ook echt uit-ge-breid arsenaal aan de nieuwste tools in demoversie, is de eerste om de bètaversies van browsers te installeren, kan zich prima alleen vermaken met het lezen van allerhande blogs, tweets en sites over testen 2.0. Hoewel. 2.0. Onze Mad Professor zit al op 6.0. Bèta.  Krijgt zijn werk wel gedaan. Uiteindelijk. Als hij zich heeft weten los te rukken van Tea Time for Testers.

Waar in het wild? De naam doet een hoop vermoeden, maar helaas, hij is niet zo wild. Vooral te vinden achter zijn Mac dus.

Hoe er mee om te gaan? Toon respect. Ga een goed gesprek met hem aan. Wie weet steek je er nog iets van op en kun je de blits maken tegenover onze volgende tester, namelijk de…

3. …tester die eigenlijk developer wil zijn

Hoe te herkennen? Omringt zich met allerlei moeilijk uitziende batchscriptjes, gemaakt in Notepad. Ultra-edit is voor mietjes weetjewel. Vindt GUI of functioneel testen ver onder zijn niveau en laat dat merken ook. Performancetesten! Loadtesten! Geautomatiseerd testen! SOAP! Dat zijn woorden waar hij opgewonden van wordt. Doet verwoede pogingen om echt te programmeren, maar verder dan een website met veelvuldig gebruik van gejat Javascript komt hij niet. Zijn werk is bij vlagen geniaal, hoewel het vermoeden bestaat dat dat meer te wijten is aan zijn nauwe banden met developers dan echt inzicht. Heeft, net als developers, lak aan deadlines en documentatie. Ook dat is voor mietjes.

Waar in het wild? Bij de developers. Zijn zijn beste vrienden. ’s Avonds achter PC op tweakers.net, te herkennen aan een code-achtige naam. WebSpherianDude. ThaRender. D3NN1S. Dat soort dingen.

Hoe er mee om te gaan? Flattery will get you anywhere. En als je hem wowt met je kennis, opgedaan bij de Mad Professor, is hij als was in je handen

4. De wannabe

Hoe te herkennen? Jong, strak in het –net iets te grote- streepjespak, stropje om, schoentjes gepoetst. Net van school. Ga achter hem staan, en je zult wat nattigheid herkennen achter de oren. Ja, deze tester is net begonnen aan zijn testcarrière, maar weet zeker dat hij, en hij alleen, de coördinator van dit NASA-project moet zijn. En niet degene die inmiddels 15 jaar ervaring heeft, gepubliceerd heeft, op grote internationale congressen een veelgevraagd en gelauwerd spreker is. Vertelt op hoge toon aan iedereen die het horen wil, hoe het wel moet.
Zijn eigen werk? Af? Wat denk je zelf?

Waar in het wild? Te vinden bij de projectleider, of aan de telefoon met zijn unitmanager, wanneer hij nou ein-de-lijk die coördinatiejob kan gaan doen. Hij heeft toch al 3 maanden ervaring? Djiez!

Hoe er mee om te gaan? Minzaam lachen en bedenken dat ook jij ooit jong bent geweest.

5. De stoomlocomotief

Hoe te herkennen? Zit stil achter zijn laptop en werkt. Werkt nog meer. Werkt nog veel meer. Pruttelt wat in het begin van de opdracht, want wat moet er nou precies gebeuren?en hoe dan? En hoezo dan? Maar eenmaal op stoom is hij niet meer te stoppen. Ook niet als de werkelijkheid het project heeft ingehaald, en de klant geen uitgebreide FAT wil, maar alleen een GAT bijvoorbeeld. De stoomlocomotief gaat gewoon door. En door. En door. En door. Ook al staan alle seinen op rood.
Het werk is van sublieme kwaliteit, helaas is het nooit af. Als bijna alle lichten uit zijn, zit de stoomlocomotief nog steeds te werken.

Waar in het wild? Achter de laptop. Altijd.

Hoe er mee om te gaan? Waardeer de inspanningen, praat op hem in, en sla af en toe die laptop gewoon dicht en sleur ‘m mee naar de kroeg. Hij zal eerst wat pruttelen (waar dan? Waarom dan? Hoe dan?) maar je weet zeker dat hij ook daar degene is die het licht uit doet.

Wie ik ben? Een fijne combinatie van bovenstaande natuurlijk ;-)

Ik ga iets heel rechts zeggen

Tags

arbeid, ontslag, werk, werkgevers, werknemers

Ik ga iets heel rechts zeggen. Moge mijn superlinkse voorvaderen het me vergeven.
Vandaag was er wat commotie over het volgende bericht: http://www.nu.nl/gezondheid/2736619/ongezond-leven-mag-reden-ontslag.html. Dit soort berichten komt eens in de zoveel tijd naar boven, in telkens een andere vorm. Net zoals gekke politici. De ene keer heet zo’n politicus Boer Koekoek, de andere keer Geert Wilders.
Heel het internetop de achterste benen: dat kan toch zomaar niet? Moeten we dan alle rokers ontslaan? Iedereen die wat patattekes te veel eet? Of comazuipt? Of heel graag alpineert?
Maar weet je? Ik snap het wel een beetje.

Het is begonnen!

Tags

roken, stoppen met roken

Zo. Het is begonnen. ‘Het’ being stoppen met roken. Net mijn eerste pil Champix genomen. Over een week steek ik mijn laatste sigaret op en dan is het klaar. Doei vieze rotsigaretten. Doei stink-kind. Doei vieze grauwe lelijke rokershuid. Doei ranzig hoestje waarvan ik nu werkelijk  niet meer kan zeggen dat het heus door een verkoudheid komt.

Narrige kabouter met puntmuts

Tags

narrig, roken, slecht humeur

Vorige week keek ik American Psycho, waarin Patrick Bateman een gezichtsmasker afhaalt terwijl de voice-over zegt “I feel my mask of sanity is about to slip”. Mooie scene. Een andere manier om te zeggen dat de narrige kabouter met chronisch slecht humeur even de boventoon voert.

Die motherbitches die. Of: hoe het rookverbod onvermoede gevolgen heeft

Tags

asociaal, Rookverbod

Soms droom ik dat ik een treincoupé in stap, ga zitten, krantje open sla, een sigaret op steek, en tevree om me heen koekeloer. Tot ik me besef dat ik niet mag roken in de trein en rood aangelopen mijn sigaretvriendje verstop en onschuldig om me heen kijk; roken? Ik? Nee joh. Verderfelijke gewoonte. Bah.

Bon. Het rookverbod leidt niet tot alleen tot rare droomscenario’s. Ook tot rare situaties in het echt.

Beveiligd: Absurditeiten en onhandig

Tags

absurd, onhandig

Dit bericht is beveiligd met een wachtwoord. Geef je wachtwoord om het te lezen:

Wachtwoord:

Nog steeds drukdrukdruk op werk

Tags

werk

 

Nog steeds drukdrukdruk op werk

Drukdrukdruk op werk

Tags

Cassandra, druk, werk

This conversation is being saved in the Conversation History folder in your Outlook mailbox.

14:10Kortekaas, MAA (Martine)

weet je wat t is?

ken je de oude Griekse sage van Cassandra?

14:10Lamers, XXX

ik ben benieuwd

neen, niet van titel

14:10Kortekaas, MAA (Martine)

Cassandra was een zieneres

op zich best gaaf

maar ze zag alleen de nare dingen die op stapel stonden

dus mensen hadden een hekel aan haar

wie wil er nu horen dat hij over, ik noem maar wat, 2 weken een koortslip krijgt zo groot als Luxemurg?

dat bedoel ik

luxemburg

uiteindelijk Cassandra dus dood

dood gemaakt

14:11Lamers, XXX

zie jij jezelf als Cassandra

14:12Kortekaas, MAA (Martine)

wat betreft dat project wel

ik zie alleen maar beren op de weg

en heb t gevoel dat ik beetje zielig in mn eentje sta te roeptoeteren

14:12Lamers, XXX

ik zie jou meer als de kip met de gouden eieren

14:12Kortekaas, MAA (Martine)

ooooo lieieieieieieieieieieieief

14:12Lamers, XXX

maar ja, die is ook dood gemaakt

14:12Kortekaas, MAA (Martine)

lul

Buuu! Stom licht! Ik wil 40 watt flame!

Tags

40 watt flame, gloeilampen, spaarlampen

Ik ben best groen. Niet zo groen als sommige items in mijn koelkast, ook niet net zo pluizig trouwens, maar denk heus aan het milieu. Soms onbewust (geen geld om de wereld rond te vliegen), soms bewust (hop! flessen in de glasbak!) en soms gedwongen (spaarlampen).

SPAARLAMPEN! Haat die dingen. Haat haat haat. Ja. Goed voor milieu bladiebla, maar het licht wat er uit komt! Is toch geen sfeervol huis van te maken man.  In Spanje is het al jaren populair, om in een restaurant gezellig te eten onder TL buis achtig licht.
In Peru ook. In India ook.
En ik lachen joh, als ik daar was. Whahaha, luitjes hebben zo geen smaak! Whahaha, eten onder 120 watt. Sukkels.
Echt, gentes, draai er een peertje van 40 watt flame in, en heel ander gevoel, si claro. No es liegen, gewoon peertje, pera, cuarenta watta, ejecutar, flame. Bueno. Si!
Weet zeker dat er hele volksstammen aan de flame 40 watt zijn gegaan door mij.

Echt, ik was net een missionaris, maar in plaats van het Licht van Jezus, bracht ik het Licht van Philips 40 watt flame.

Toen kwam het gruwelijke nieuws dat de hele wereld over moest op spaarlampen. Ik eerst nog beetje meepraten van ‘jaja goed plan, milieu potverdrie, mijn kinds kinderen moeten ook kunnen leven”, tot ik besefte dat ik a geen kinderen heb behalve fantoomkinderen en het voordeel daarvan is dat ze sowieso nooit dood gaan en b. dat ze spaarlampen nog steeds niet in een goede flame gemaakt hebben.

En ze zijn nog wel zo knap tegenwoordig!

Hopsa naar de maan, hopsa klonen dat schaap, hopsa hele voetbalwedstrijden worden gespeeld door robots, maar een goede sfeervolle spaarlamp maken, dat kan dan weer niet.

Daarom was ik begonnen met het aanleggen van een secret stash van gloeilampen. Ja echt. Ik kan er nog wel even mee vooruit, maar verdorie het gaat sneller dan ik had bedacht.

Vrees dat ik heel rap naar Peru moet vliegen om vanuit daar gloeilampen te importeren. Ik weiger de rest van mijn leven door te brengen in kantinelicht. So there. Milieu? Mijn aars.