Tags

,

Zo. Het is begonnen. ‘Het’ being stoppen met roken. Net mijn eerste pil Champix genomen. Over een week steek ik mijn laatste sigaret op en dan is het klaar. Doei vieze rotsigaretten. Doei stink-kind. Doei vieze grauwe lelijke rokershuid. Doei ranzig hoestje waarvan ik nu werkelijk  niet meer kan zeggen dat het heus door een verkoudheid komt.

Nooit gedacht dat ik zou stoppen met roken. Terwijl ik dit schrijf hangt er een sigaret in mijn mondhoek. Maar nu mag het nog even. Van mijzelf en de Champix.

Nooit gedacht dat ik zou stoppen met roken. Rokend ten onder! was mijn motto. Maar ik ga eerder ten onder als ik rook. En stinkerder en lelijker. Dat is toch verdorie niet de bedoeling.

Had al bedacht dat ik voor mijn 38e zou stoppen. Dat is over een half jaar. Maar ik baal zo van mijzelf dat het naar voren is gehaald.

Weet nu al dat het vreselijk gaat worden, de eerste week. Die vuilbekkende kabouter waar ik in mijn vorige blog over had? Nou, die krijgt de tijd van zijn leven. Want die gaat heel hard in mijn oor toeteren dat ik TOCH HEUS MOET ROKEN. Dat roken allemaal zo slecht niet is. Dat ik toch wel dood ga. Dat niet-rokende mensen heel heel saai zijn en wil jij dan saai zijn? Echt, die kabouter joh. Dood moetie.

Bon. Omdat ik nu eenmaal graag dingen van mij af schrijf, zal deze blog een stoppen-met-roken blog worden de komende tijd.

Hoop dat t helpt. Hoop dat jullie me ook een beetje helpen. Want helemaal alleen die kabouter de mond snoeren wordt moeilijk.

Maar ik ga het doen.