Wapperdewapper

“Kun je niet gewoon eens proberen op je handen gaan zitten?” vroeg de Grote Manager. Ik knikte eens van “ja” en dacht van “nee aars”. De Grote Manager had mij zojuist feedback gegeven. Of ik wist dat ik nogal wat ruimte in neem.  En of ik wist dat dominante mensen daar niet zo goed mee om kunnen gaan. Ik vroeg hem of hij het over zichzelf had. Nee, hij kon prima met mij overweg, had hij al gezegd dat introverte mensen ook niet zo goed met mij konden?

Ik weet ook wel dat als ik enthousiast ben heel mijn lichaam met mijn verhaal mee beweegt. Dat mijn gezicht alle kanten op gaat en mijn handen ook. Ik vind dat dat best een beetje bij mij hoort. De eerste keer dat ik het zag, was tijdens de lerarenopleiding. Dat was schrikken, zo ineens jezelf zien in al je beweeglijkheidglorie op video (ja video, dat was toen nog) en bevestigd krijgen dat oud roze echt je kleur niet is.

Laatst was er een andere Grote Manager, hij wist zeker dat ik ADHD had. Hij vroeg me telkens, ook als ik eerder al nee had gezegd, of het heel druk in mijn hoofd was en of mijn maniertjes een manier waren om de druk te verminderen.

Twee dingen: ten eerste, ik kan me niet voorstellen dat dit ooit tegen een man wordt gezegd: van mannen wordt toch verwacht dat ze dominant zijn. Ten tweede, het is blijkbaar niet altijd gewenst om te zijn wie je bent, ook al wordt dit wel overal gepredikt.

Tuurlijk, ik moest wel even slikken. Het is niet fijn om te horen dat mensen moeite met je hebben en het is ook niet fijn als je wordt gezien als hyperactief als je dat niet bent. Maar weet je, ik houd best rekening met anderen, ik pas mijn gedrag aan al gelang de situatie. Mijn gedrag. Niet mij. Mijn gedrag.

Want hoe je het ook went of keert: dit ben ik. En ook al was het jarenlang in om te zeggen dat je geen genoegen nam met “dit ben ik nou eenmaal”, wil ik juist oproepen tot “dit ben ik nou eenmaal” en het menen ook.
Van onze kleur ogen pikken we ook dat het nou eenmaal zo is, waarom dan niet van ons karakter? Ik kan namelijk best even op mijn handen gaan zitten,  maar uiteindelijk? wapper ik nog steeds alles bij elkaar. Dit ben ik nou eenmaal.

 

Advertenties

2 gedachten over “Wapperdewapper

  1. Lieve Martine,

    Dan had je als kind ook ontzettend druk moeten zijn en dat was echt niet het geval. Je kon heel rustig een boek lezen, piano spelen, tekenen etc. Ik denk dat de Grote Manager te veel luistert naar al die psychologen die proberen de ‘drukte’ bij een kind te verklaren. Hij moet mij maar eens bellen!!
    En verder schrijf je precies zoals het is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s